مدیران انرژی ما سنتی و فسیلی‌اند / مجبوریم به سمت انرژی‌های تجدیدپذیر برویم

درخت “عباس آلبادی »، وزیر انرژی ، تازه دولت تلاش های خود را برای مقابله با بحران برق با توسعه انرژی تجدید پذیر اعلام کرد و گفت: “انتظار می رود که حدود 2 مگاوات از برنامه ایران 6000 مگاوات تابستان آینده اداره شود.” اگرچه ایران در زمینه انرژی تجدید پذیر ، به ویژه انرژی خورشیدی و باد از پتانسیل بسیار خوبی برخوردار است ، اما وابستگی ایران به انرژی فسیلی معمولاً بیشتر از انرژی تجدید پذیر است.

به گفته – ، با توجه به خطرات انرژی در ایران و آغاز برخی فشارها از ایالات متحده برای کاهش فروش نفت در ایران ، اکنون سؤالاتی مطرح می شود که رویکرد ایران برای پذیرش انرژی تجدید پذیر چگونه در حال افزایش است و موانعی که از این هدف جلوگیری می کند چیست؟ به منظور پاسخ به این سؤالات با “Farzin Savadkuhi” ، متخصص انرژی او گفت:

ما باید به انرژی تجدید پذیر برویم

“ “ما در زمینه انرژی پاک فرصت های زیادی داریم. ما در طی پنج سال گذشته فرصت های خوبی داشتیم که نتوانسته ایم این فرصت ها را بهبود بخشیم. اما واقعیت این است که چه حداکثر مجازات ها و مشکلات نفتی ، ما داریم برای حرکت به انرژی های تجدید شده ، زیرا سوخت های فسیلی می توانند از ما پشتیبانی کنند و به ما کمک می کند تا انرژی مورد نیاز خود را تولید کنیم. با کمبود و راه حل ما.

“بخش خصوصی باید به بخش خصوصی خود اهمیت ندهد ، زیرا دولت به عنوان تولید کننده ، تأمین کننده و قیمت انتقالی تبدیل شده است. انرژی باید در اسرع وقت از بین برود. از کشور. “ما باید سالها در مورد نقشه راه فکر کنیم.”

ظاهر مدیران انرژی کشور کاملاً حکاکی و سنتی است

کارشناس انرژی گفت: “متأسفانه به دلیل تفکر سنتی به بخش انرژی در کشور ، سرمایه گذاری در انرژی های تجدید پذیر برای برخی از مدیران عجیب و غیرقابل قبول است.” وقتی صحبت از صندوق ملی توسعه انرژی می شود ، بیشتر نظرات مربوط به توسعه سوخت های فسیلی است. این نظر باید تغییر کند ، و تا زمانی که با چنین عقیده ای روبرو شویم ، تغییر اوضاع آسان نخواهد بود و ما دائماً یک حلقه اشتباه را می نویسیم که به ما آسیب نمی رساند به جز ضرر. “خواه برای ایجاد انرژی پاک به واردات نیاز داریم ، نمی توانیم کاملاً بله بگوییم یا نه.”

“ما اکنون شرکت هایی در کشور داریم که در کشور نقاشی و تجهیزات تولید می کنند که با قیمت های ارزان تر به پایان می رسند ؛ بنابراین ما نیازی به دستیابی به واردات گسترده از چین نداریم ، اما می توانیم از طریق سرمایه گذاری از طریق سرمایه گذاری استفاده و تقویت کنیم. فن آوری هایی که ممکن است ما به آن مجهز نباشیم ، اما ما نیز باید روی آموزش و تقویت توانایی خود در این زمینه ها تمرکز کنیم.