آیا کشورهای عربی از سیاست‌های ترامپ حمایت خواهند کرد؟

سخت ناصر مالک، روزنامه Guardian

به گفته روزنامه گاردین ، ​​- خاطرنشان کرد کشورهای عربی در یک وضعیت پیچیده. هفته گذشته ، در یک کنفرانس کاخ سفید ، هنگامی که خبرنگاران ، پادشاه اردن ، عبدالله دوم در مورد برنامه ترامپ در غزه سؤال کردند ، واکنش وی یک کپی عمیق را نشان داد. او به طور علنی در تلاش بود تا حمایت ترامپ را حفظ کند ، اما در عین حال نتوانست با پیشنهادهایی که ممکن است منجر به تغییر در ساکنان غزه شود ، همراهی کند.

از مصر تا امارات متحده عربی. آیا کشورهای عربی قادر به مقابله با فشار ترامپ هستند؟

پس از این جلسه ، منابع امنیتی مصر ، که معمولاً بدون هماهنگی با رئیس جمهور عبدالفتاه سسی ، اطلاعاتی را منتشر نمی کنند. آنها اعلام کردند که SISI از سفر به واشنگتن امتناع می ورزد تا اینکه برنامه جابجایی جمعیت در غزه رها شود. این موقعیت به احتمال زیاد به عنوان پاسخی برای مخاطبان داخلی مصر تعبیر می شود ، زیرا قاهره در شرایطی نیست که بتواند به راحتی با سیاست های واشنگتن مخالفت کند. با این حال ، این نشان داده است که حتی نزدیکترین متحدین ترامپ در پذیرش سیاست های وی با مشکلات جدی روبرو هستند.

مقامات سعودی پس از اعلام برنامه ترامپ برای غزه ، سفر خود را به ایالات متحده به تعویق انداختند و از گذشته مکان دیگری را گرفتند. قبل از 5 اکتبر ، این کشور در مسیر عادی سازی روابط با اسرائیل قرار داشت و اغلب از پاسخ دادن خودداری می کرد ، اما با اعلام برنامه جدید ، موقعیت خود را تغییر داد. هنگامی که بنیامین نتانیاهو با لحنی احمقانه اظهار داشت که پادشاهی عربستان سعودی ممکن است علاقه مند به پذیرش فلسطینی های غزه باشد ، رسانه های رسمی سعودی به شدت به او حمله کردند. علاوه بر این ، پادشاهی عربستان سعودی بیانیه تعیین کننده ای در مخالفت با این طرح صادر کرد و حتی در ساعات اولیه به وقت محلی برای نشان دادن جدی بیانیه ای صادر کرد.

پنجشنبه گذشته ، رهبران کشورهای عربی سعی کردند واکنش های خود را در جلسه اضطراری که در پادشاهی عربستان سعودی برگزار شد ، هماهنگ کنند. اما دستیابی به این هارمونی بدون افشای روابط آنها با ترامپ ، جذب افکار عمومی عرب و نظارت بر حقوق بین الملل بسیار دشوار بود. هنگامی که از سفیر امارات متحده عربی در واشنگتن سؤال شد که آیا کشورش می تواند با ترامپ در مورد غزه توافق کند ، وی پاسخ داد: “با رویکرد فعلی ، این بسیار دشوار است.” اگرچه این جمله ممکن است به پایان برسد ، اما او معتقد بود که جواب کمی شدید است. “همه ما در حال تلاش برای یافتن راه حل هستیم و انتخاب دیگری برای این طرح وجود ندارد.” این یادداشت ها بلافاصله در رسانه های اجتماعی منتشر شد و برخی از آنها به عنوان تأیید حمایت از امارات متحده عربی برای پاکسازی قومی تعبیر شدند. واضح است که هیچ توافق مشترکی بین کشورهای عربی در مورد نحوه برخورد با برنامه ترامپ برای غزه یا حتی نحوه پاسخگویی وجود ندارد ، زیرا هر کشور علایق و اهداف متفاوتی دارد.

امید در از دست دادن دولت فلسطین؟

با توجه به سرعت تحولات منطقه ای و افزایش فشار سیاسی ، کشورهای عربی بیش از هر زمان دیگری برای تدوین یک سیاست مشترک و هماهنگ برای مواجهه با چالش های فزاینده نیاز دارند. روز یکشنبه ، مارکو روبیو سفر خود را به اسرائیل و خاورمیانه آغاز کرد. این سفر به بیمارستان تبدیل شده است تا به موضوعاتی بپردازد که برخی در ایالات متحده ممکن است بخواهند مستقیماً در مورد آنها بحث کنند. با این حال ، تغییرات سریع در صحنه سیاسی منطقه ، نیاز به هماهنگی استراتژیک و سیاست مشترک را ایجاد کرده است -وضعیت سیاست مشترک بین کشورهای عربی از همیشه مهمتر است.

چالش اصلی کشورهای عربی یافتن راهی برای تعادل دو هدف است: حفظ روابط نزدیک با رئیس جمهور ترامپ و نشان دادن مخالفت آشکار با پیشنهاد وی در غزه. این رویارویی رهبران عرب را در شرایط حساس و دشوار قرار داد. هر جلسه یا مکالمه با ترامپ می تواند احساسات عمومی را تحریک کند یا منجر به واکنش هایی شود که از کاخ سفید ناراحت است. علاوه بر این ، اقدامات و تهدیدهای مداوم ترامپ تا پایان آتش بس در غزه اضطراب افزود و اجماع یک اجلاس عرب را برای دستیابی به یک رویکرد و تراز انجام داد.

این تنها بخشی از یک مشکل پیچیده تر و عمیق تر است. کشورهای عربی تاکنون نتوانسته اند به یک موقعیت یکپارچه در مورد مسئله فلسطین دست یابند. قبل از 5 اکتبر ، برخی از کشورهای عربی توافق نامه های عادی سازی با اسرائیل را امضا کردند و سایر کشورها بر این مسیر غلبه می کردند. اگرچه از همان ابتدا مشخص بود که دستیابی به این هدف هنوز در افق فاصله است ، اما امید به تشکیل یک کشور فلسطین ، حتی یک نماد ، هنوز هم در میان برخی محافل زنده بود. تنها موانع فنی باقی مانده است. با این حال ، جنگ آخر این امیدها را از دست داد ، و رئیس جمهور ترامپ عملاً امکان ایجاد یک کشور فلسطین را ایجاد کرد.

این برای کاهش کمک های آمریکایی است. آیا مصر و اردن برای بحران هستند؟

کشورهای عربی یک چالش پیچیده است: همکاری با اسرائیل و ایالات متحده در مورد مسئله فلسطین و غزه بدون افشای تعادل سیاسی در منطقه به یک عمل پنهان و دشوار تبدیل شده است. مصر و اردن که مستقیماً همسایه غزه هستند ، بیشترین تغییر را در جمعیت فلسطین به دست می آورند.

این دو کشور ، تا حد زیادی به کمک های خارجی ایالات متحده بستگی دارند ، دارای اقتصادهای شکننده و حمایت عمومی محدود هستند. کمک های مالی و نظامی آمریکا به این کشورها هزینه واشنگتن برای حفظ نقش خود به عنوان عوامل تعادل منطقه ای است. این نقش شامل جلوگیری از تأثیر نیروهای عامل ، اداره پناهندگان و تسهیل حرکت نیروهای آمریکایی در منطقه است. این نه تنها این کمک را برای تضعیف اقتصاد مصر و اردن کاهش می دهد یا کاهش می دهد ، بلکه ظرفیت نظامی و امنیتی آنها را نیز تضعیف می کند و ابزارهای لازم برای حفظ ثبات سیاسی داخلی آنها را حذف می کند.

علاوه بر این ، اجرای پروژه هایی که منجر به جابجایی اجباری می شود ، باعث می شود همه کشورها در یک درگیری تاریخی در بازیگران جدید شرکت کنند. درگیری یک چشم انداز طولانی است. از دیدگاه انسانی و اخلاقی ، چنین کارهایی غیرقابل قبول است. در عمل ، این راه حل با چالش های بزرگی روبرو خواهد شد.

در حال حاضر ، بیش از یک سوم پناهندگان جمعیت اردن و میلیون ها نفر دیگر در کشورهای همسایه وجود دارد. اگرچه این گروه ها در عملیات تصمیم گیری دولت نقش مستقیمی ندارند ، اما نمی توان دیدگاه ها و احساسات آنها را نادیده گرفت. هرگونه تغییر اساسی در شکل گیری جمعیتی ممکن است منجر به اعتراضات گسترده و بی ثبات کردن محیط سیاسی این کشورها شود. علاوه بر این ، چنین تحولات می تواند فرصت هایی را برای گروه های افراطی ایجاد کند که تهدیدی جدی برای امنیت و ثبات منطقه ایجاد می کند.

جهان عرب در مقاربت وابستگی یا مقاومت ؛ آینده سیستم منطقه ای چه خواهد بود؟

دولت های عرب با یک سؤال اساسی روبرو شدند که مستقیماً هویت معاصر آنها را نشان می دهد: هویت عربی به چه معنی است؟ آیا این مفهوم فقط گروهی از کشورها با یک زبان مشترک و مرزهای مجاور حاکم بر رژیم های غربی است. وعده های غذایی که باید برای زنده ماندن از ارزش های اصلی خود فاصله بگیرند؟ یا هنوز می توانیم اثرات استقلال سیاسی و مسئولیت سایر کشورهای عربی را در این رژیم ها ببینیم؟

با این حال ، مسئله ماهیت هستی شناختی جهان عرب کمتر از فشارهای عملی روزانه است. رهبران عرب به این نکته رسیده اند که ترامپ نه تنها تصمیم می گیرد که اراضی و اعضای آنها تصمیم بگیرد ، بلکه هزینه های لازم برای حفظ وضعیت وضعیتی را که در ایالات متحده توجیه شده است و دیگر آن را توجیه نمی کند. پذیرش درخواست های ترامپ به معنای تکیه کامل به یک شریک غیرقابل اعتماد است که بدون شک چالش های داخلی جدیدی خواهد داشت. از طرف دیگر ، مخالفت ترامپ نیاز به یک بررسی اساسی در مورد سیستم سیاسی منطقه ای دارد. عملی که حتی در مورد بسیاری از رهبران عرب فکر می کند دشوار و خطرناک به نظر می رسد. این تکثیر بین خوردگی و مقاومت گران قیمت به دام افتاده است.

این بن بست سیاسی در حقیقت بازتابی از عملکرد ضعیف رهبران عرب در موضوع فلسطین است. یک مورد هنوز ضعف و ناتوانی تاریخی آنها را نشان می دهد. دیگر نمی توان آینده غزه را با پیشنهادات دیپلماتیک و داده های مکرر حفظ کرد. برنامه ترامپ در واقع گامی به سوی فروپاشی صداقت و حاکمیت در خاورمیانه است و بنابراین نیاز به یک واکنش خطرناک تر و راه حل های اساسی تر از رهبران عرب دارد.